Snok en de keet af

Zaterdag 1 oktober. Het lijkt wel hoogzomer vandaag wanneer we ons onder een staalblauwe hemel en 25 graadjes zonnewarmte op weg zetten naar Nieuwerkerken.

Een parcours met veel draaien en keren. Niettemin redelijk wat volk op de afspraak. Om het intervalkoersen tot een minimum te beperken, reppen we ons meteen naar voor en zijn we na driekwart ronde ook betrokken in de 1e aanval van de dag. Met z'n driëen houden we het ongeveer één ronde vol. In ronde 3 kiest een nieuw vijftal het hazepad en weg zijn ze.

In het peleton hebben de warmte en het intervalwerk na de vele bochten al lelijk huisgehouden want veel volk schiet er niet echt meer over. In de voorlaatste ronde missen we nog een treintje van een 10 tal achtervolgers om uiteindelijk als 24e over de meet te bollen.

Plezante koers gereden en dus drinken we met een kennis nog een goeie pint om net voor het donker thuis te geraken. De zondag van dit zomers weekend sluiten we af met de traditionele sluitingsrit van onze wielertoeristenclub in Aspelare, waar we ons tegoeddoen aan menig Leffe, kaas, salami en andere worsten.

Zaterdag 8 oktober. Op een week tijd zijn we van hoogzomer beland in de late herfst. Een graad of 13 en regen. Wat bezielt een mens om vandaag te gaan koersen ? Wel, omdat we anders nog 5 maand moeten wachten tot de start van het nieuwe seizoen.

De laatste koers willen we dus persé meepikken. Omwille van de weersomstandigheden enkel de echte flandriens op de afspraak. In ronde 1 zijn we weer mee in de 1e ontsnapping van de dag. Langer dan een halve ronde duurt die weer niet. Net als het droge weer trouwens, want na een halve ronde begint het te regenen, elke ronde een beetje meer :-).

Na een 7-tal ronden gaan we nog eens mee in een tegenaanval met 4 op de 2 koplopers die al sinds ronde 2 vooruit rijden. De 2 sterke mannen in onze groep sleuren ons quasi tot in het wiel van de koplopers. Helaas is ook het peleton niet ver en volgt even verder de hergroepering.

Toch kunnen 5 man zich de voorlaatste ronde afscheiden. Ze spurten om de zege. Zelf proberen we ons vooraan te houden, kwestie van ook eens mee te spurten. Inde laatste bocht laten we ons traditiegetrouw te veel wegzetten en zo worden we als afsluiter van het seizoen 16e.

Als een verzopen waterkieken kleden we ons rap om en keren tevreden terug. In het algemeen regelmatigheidsklassement, sluiten we het seizoen af als 23e.

In totaal 37 koersen gereden dit seizoen. Op een 5e plaats op het BK na, geen echte uitschieters. Qua regelmaat zijn we bijna altijd terug te vinden tussen plaats 15 en plaats 30. Slechts 1 keer moeten opgeven in Haaltert begin dit jaar. Ligt nog altijd op mijn maag trouwens

Wie overtuigt mij om, bij gebrek aan ploeg, volgend seizoen verder en beter te doen ?

CU,

Tom

De laatste 14 dagen hebben we mede door werk, mede door een kleine luchtwegeninfectie welgeteld 1 keer op onze fiets gezeten.

De keel is nog lang niet 100% maar het mooie weer kan ons niet langer binnenhouden. Een dag voor onze thuiskoers te Outer willen we toch al eens de benen strekken in Ressegem. Doordat een resem foutparkeerders moeten weggesleept worden loopt onze koers een uurtje vertraging op. Tijd genoeg om eens op gemak rond te fietsen en door een fijne collega van het werk getrakteerd te worden op een frisse cola.

Een vrij bochtig en af en toe wat smal parcours vandaag. Bovendien starten categorie A en C dan nog eens samen. Dat betekent ruimschoots 100 deelnemers en dus komt het er op aan het bochtenwerk goed vooraan aan te snijden. In ronde 1 is het gevoel in de benen super. We draaien overal in de eerste vijf op en tegen het eind van ronde 1 gaan we mee in de aanval.

Die aanval bekomt ons echter niet zo goed. Wat op de adem getrapt precies. Echt diep ademhalen lukt dan precies toch niet 100% vandaag. We moeten de kop laten rijden. De 9 zingen het uit tot het eind. Ronde 2 en 3 draaien de benen ineens compleet vierkant. De hartslag wil niet naar beneden en zo zakken we weg tot de achterste regionen. Een vicieuze cirkel eigenlijk want achteraan is het intervalkoersen na elke bocht. Niet echt ideaal dus om de hartslag naar beneden te krijgen.

Naarmate de race vordert komen we er tot mijn verbazing toch weer door. Efkes wachten nog en dan vanaf de voorlaatste ronde opschuiven naar voor. Dat lukt vrij aardig ondanks het feit dat we ons in de laatste ronde in de gevaarlijke bohten voor de finish toch weer laten ringeloren. We bollen vandaag als 19e over de meet en kunnen daar met de 45 trainingskilometers van de laatste 2 weken moeilijk ontevreden mee zijn.

Op zondag volgt onze jaarlijkse afspraak in Outer. Een mooi parcours waarbij we een tiental keer de Vanderschuerenstraat mogen opvlammen. Ook vandaag een schitterende nazomerdag. In categorie D zien we ploegmaat Bart z'n beste seizoensprestatie afleveren met een 8e plaats.

In categorie A niet zoveel renners op de afspraak, slechts 44 dacht ik. De benen lijken goed hersteld van gisteren, doch vandaag gaan we ons de eerste paar ronden toch mooi koest houden. Gisteren immers teveel afgezien in ronden 2 en 3.

In de afdaling richting Lebeke volgt in ronde 1 echter al een zeer zware valpartij. Iemand kreeg blijkbaar een klapband en ging als gevolg keihard tegen het asfalt. De bewuste fiets slingerde de lucht in en voor het achteropkomend verkeer was het gissen in welke richting de fiets ging stuiteren. Zelf kiezen we voor rechts en hebben we geluk. Een aantal jongens langs de linkerkant zijn minder fortuinlijk en gaan lelijk over kop. Aan alle betrokkenen bij deze een vlot herstel gewenst.

Ik ben er even niet goed van, net als de rest van het peleton blijkbaar want de volgende halve ronde wordt toch wat ingehouden gereden. Maar ja, de koers must go on en dus gaan we tegen het eind van ronde 3 zelf mee in de aanval. Aan de finish denk ik dat we met 4 op kop liggen, doch op dat moment roept de speaker om dat we 37 seconden achter de 2 leiders fietsen. Tiens, die 2 heb ik zelfs niet zien vertrekken.

Onze groep groeit aan tot een man of 8 maar tegen de top van de Vanderschuerenstraat zijn we eraan voor de moeite. Ondanks het feit dat we in het peleton toch ook niet zachtjes naar boven rijden, bouwen de 2 vooraan stelselmatig hun voorsprong uit tot een dikke 2 minuten. Een serieus stukje koppeltijdrijden mij gedacht.

In het peleton komt Sven intussen meer en meer aan kop sleuren. Zelf gaan de benen er vandaag met de ronde op achteruit en zullen we als 31e over de meet bollen. Sven flitst in de laatste ronde nog weg uit het peleton maar komt net te laat om een eerder weggereden groepje bij te benen. 20e plaats maar de benen waren top tien waard vandaag.

Niettemin een mooie zondag die we in goed gezelschap afsluiten met een smakelijke bruine Leffe

Nog 1 of 2 koersen en het seizoen zit er alweer op. Time flies

CU,

Tom

Een beetje achterstand wegwerken op onze blog. Wat hebben we zoal afgewerkt op koersgebied deze maand ?

4 september : Wanzele

Om warm te draaien voor onze thuiskoers te Denderwindeke starten we een dag eerder in Wanzele voor het VWF kampioenschap. Al tijdens de opwarming hebben we een heel goed gevoel in de benen. Ook in de wedstrijd zelf loopt het lekker. De eerste koershelft houden we ons koest om in het verdere verloop een aantal keer proberen mee te gaan in de aanval.

In de voorlaatste ronde schieten we onze belangrijkste kartouche af en rijden we even weg met 3. Lang duurt het verhaaltje echter niet en zo stevenen we vandaag af op een massasprint. Daarin mengen we ons niet echt en zo worden we met nog vrij frisse benen 22e.

 5 september : Denderwindeke

Daags nadien moeten we ons serieus reppen om tegen kwart voor zes aan de start te staan in Denderwindeke voor de jaarlijkse open 1.18 afspraak. Een allegaartje van renners aan de start, elite zonder contract, beloften, nevenbonden en alle anderen die zich een dagvergunning eigen maken.

De vorige jaren zorgden de eerste 2 ronden steeds voor afscheiding en dus willen we ons nu niet laten verrassen. Op de krepelstraat staat een wel heel stevige tegenwind maar dat houdt ons niet tegen van er meteen in te vliegen. 3 man rijdt aan kop, dan volgen we zelf met een groepje van 5 waaronder ik 2 man opmerk van het quick step beloftenteam. Wanneer we de heirbaan afvlammen tegen 60 per uur weet ik meteen hoe laat het is. Deze jongens rijden 3 per uur te rap voor mij. Tegen beter weten in nemen we toch een paar keer over. We raken echter net niet tot bij de kop van de koers en zo worden we een ronde verder weer opgeraapt. Zelf moeten we nu efkes bekomen van de geleverde inspanningen en natuurlijk wil het weer lukken dat ales ontploft in ronde 3. In stukken en brokken vormt zich een kopgroep van 21. Het peleton is geklopt.

De laatste ronde overbruggen we nog op ons ééntje de kloof naar een groepje van 9 die de ronde ervoor was weggereden uit het peleton. Spurten voor plaats 22 zit er evenwel niet meer in. We laten ons bollen en worden 30e, net nog in de prijzen :-).

Jammer van het à bloc moment in de verkeerde ronde. Maar we laten het niet aan ons hart komen vandaag en spoelen alles door met een aantal frisse pinten.

10 september : St-Pieters-Leeuw

De laatste 2 jaar een parcours dat me goed lag. Vandaag echter een (te) warme dag voor mij. Wanneer we in Ninove met de fiets vertrekken voelen we al snel dat er niet veel in de benen lijkt te zitten. In koers proberen we onszelf van het tegendeel te overtuigen.

Van bij de start schieten we mee in de aanval. Op de lange helling die het mooie parcours rijk is, voelen we echter al snel de benen protesteren. Tegen het einde van ronde 1 worden we ingelopen. Ook bij een nieuwe poging van een aantal betere renners gaan we in de reactie. Met 3 kunnen we de kloof overbruggen naar 6 koplopers maar net na de samensmelting wordt er opnieuw een serieuse snok aan gegeven en moet ondergetekende de pijp aan Maarten geven.

Benen volledig opgeblazen en dus worden we de rest van de koers verplicht om gewoon te volgen.  Frustrerend dus. Zonder drank bollen we de 25 km terug naar huis.

Afgelopen weekend geen koers gereden wegens kop vol snot. Zondagmorgen wel nog een zalig tochtje "heuveltjes van" afgewerkt met onze beste kameraad.

Hopelijk komt dat nog goed tegen Outer. Hoewel er van trainen ook deze week geen sprake zal zijn want in Polen voor het werk

CU,

Tom 

Maandag 17u. Gedaan met werken. Beentjes insmeren, nog rap een kleinigheid binnenspelen en weg zijn we.

Koersgemeente van de dag is Oetingen, traditiegetrouw een parcours die een mens op en neer laat rijden. De benen zijn goed vandaag en we rijden eigenlijk de ganse koers door vrij goed vooraan. 3 man rijden halfkoers weg en blijven nog net buiten schot. Zelf worden we vandaag 26e nadat we in de voorlaatste ronde al onze kartouchen verschieten in een poging om nog een mooie uitslag te rijden.

 Al bij al tevreden. Plezante koers gereden en 2 frisse Leffe's als afsluiter van een mooie avond.

Donderdag hebben we een halve dag verlof uitgetrokken om vloer en venstertabletten voor ons huis te gaan vastleggen en eens een klerenwinkel binnen te stappen, etablissementen waar ik niet graag ben. Dat laatste moet dus gecompenseerd worden door iets waar ik wel graag ben. Het mooie weer overtuigt ons en we trekken naar Puurs voor een avondje knallen op vlak parcours.

Echt frisse benen hebben we evenwel niet vandaag en dus moeten we ons beperken tot volgen. Een omvangrijke groep is halfkoers weggereden en sprint voor de zege. Zelf bollen we rond onze klassieke plaats 30 over de meet. Had beter vooraf één en ander gegeten want ik zie ver scheel van honger wanneer ik mij op weg zet naar huis.

CU,

Tom

Zaterdag hebben we onze jaarlijkse afspraak in Denderleeuw. Erg warm weer vandaag en veel kouterbaantjes. Een intervalkoers gecombineerd met teveel warmte ligt me meestal niet erg goed. Een 80 tal renners op de afspraak.

In ronde 1 rijden we vooraan en voelen we ons vrij goed. In ronde 2 laten we ons op weg naar het kouterstuk wat wegdrummen uit onze goeie positie. Al gauw vertrekt een omvangrijke groep. Het peleton valt stil en tegen het eind van de 2^e ronde is de koers eigenlijk al gereden.

In ronde 3 probeer ik met een copagnon de route nog even een chasse patat uit maar de benen ontploffen al snel en dus zijn we verplicht van de resterende rondjes in het peleton af te malen.

We hadden beter verwacht vandaag en dus gaan we ietwat ontgoocheld naar huis. Gelukkig is er ’s avonds nog een barbecue bij onze beste maat Christophe. Man man, zo’n paar frisse flessen rosé op een warme zomeravond kunnen toch smaken ! De volgende dag was er van fietsen dan ook geen sprake J.

Na een aantal  stevige barbecues op zaterdag en zondag en een afscheid van een collega op het werk op maandag voelen we ons niet echt toppie wanneer we woensdagmorgen tot de vaststelling komen dat we er de laatste 3 dagen blijkbaar 3 kilo hebben bijgefret.

Naar Sint-Lievens Esse dus om die kilo’s er weer af te rijden.  Een speed- en tempoparcours waar we graag komen rijden en het aangenaam toeven is in de wielen. Met mindere benen kom je hier ook wel makkelijk mee.

Bij de start zien we de ploegleider van Katusha, Jef Braekeveldt, staan. Wat komt die hier doen vraag ik me af ? We zullen ons bij aanvang mar kalm achteraan houden, zie dat we ons anders in de picture van Jef rijden nu Pozzato het daar verkorven heeft  J. In ronde 2 vertrekt wederom een grote groep van een kleine 20 man die de rest van de wedstrijd een 30 tal seconden voor het peleton blijft rijden.

Zelf proberen we af en toe eens mee te glippen met een groepje die in de reactie wil gaan maar geen enkele poging reikt echt ver. Ook vandaag zijn we dus gedoemd om gedwee het peleton te volgen en als 35^e over de streep te bollen.

We fietsen op gemak terug naar huis met de idee dat we dan toch wat koersritme hebben opgedaan. Hopelijk vind ik tegen Oetingen een paar betere benen terug, kwestie dat we nadien met de supporters (die weliswaar maar 2 keer per jaar komen opdagen J) traditiegetrouw kunnen blijven hangen in het Vijfde Wiel.

CU,

We zitten in onze laatste congéweek. Na een dagje isoleren en glaswol vreten is et 's avonds tijd voor een ontspannend koersken. De laatste weken fietsen we niet onaardig en dus willen we ons ook vandaag laten zien.

Een 80 renners aan de start van een zonnige zomeravondkoers. In ronde 1 beproef ik al mijn geluk en schiet ik er vandoor met een collega domoor. Aan het eind van ronde 1 is ons liedje uit en worden we ingerekend. De snelheid en het parcours maken dat er van wegkomen weinig sprake is.

Ook in de voorlaatste ronde steken we nog even de neus aan het venster maar een massaspurt is hier in principe bijna onvermijdelijk. Even denken we nog mee te spurten maar vermits we wat te ver zitten is het voor een verre 30e plaats. Niettemin sluiten we met een goed gevoel af. Nooit echt afgezien en frisweg ons koersken uitgereden.

Zaterdag volgt met het BK de belangrijkste VWF koers van het jaar (want toch de mooiste trui om dragen). De weergoden zijn ons niet echt gunstig gezind vandaag en trakteren de 90 starters op wat gemiezer. Mooi rondje van bijna 10 kilometer die we 9 keer dienen af te leggen. We voelen ons goed vandaag en op het eind van ronde 1 geven we er een lap op. Toch zijn we slimmer geworden want het is een lap met de nodige reserve. Ook in ronde 2 proberen we ons vooraan te handhaven. Even rijdt een groep van een dikke 10 man weg maar ook deze worden snel tot de orde geroepen.

De ronde erop vertrekt een nieuwe groep van 9 en deze lijken wel goed vertrokken. Het peleton kijkt al gauw tegen een achterstand van rond de 45 seconden aan. Verloren is de koers echter nog lang niet want er zitten nog heel wat kleppers in het peleton. Halfkoers ga ik samen met een zeer sterk vijftal in de achtervolging. Overnemen van deze mannen zit er niet echt in. Ondanks de toch wel zeer hoge snelheid komt ook het peleton tot mijn verbazing nog vrij snel terug.

Even recupereren nu en de laatste ronde afwachten. Op een goeie 2 km van de streep worden de 9 leiders ingelopen en lijkt het even stil te vallen. We wurmen ons naar voor en voelen ons klaar voor een "cancellara'ken". Al snel krijgen we een kleine 100m. Niemand lijkt te reageren. Ik ga hier toch niet winnen zeker ? Da kan niet. Vol ongeloof reppen we ons tegen 46 per uur met de bek wijd open richting laatste 3 bochten. In de 1e bocht ziet het er nog goed uit. Nog steeds dezelfde kloof. Op het stukje klinkers tegen de vaart richting voorlaatste bocht toont mijn tellertje nog 42 per uur. Verdoemen hé, ben hier aan het stilvallen. De benen willen niet meer mee. Recht op de trappers lopen gaat niet meer. Voor de 57e keer achterom kijken. Ai, ze komen met rasseschreden dichter.

Naar de laatse bocht nu. Terwijl ik zelf toch vrij scherp de bocht aansnijd schieten 2 kamikazes mij nog voorbij. Van een bocht scherp aansnijden gesproken, dit was een voorbeeld voor de schoolboeken. De laatste 150 m richting streep kunnen nog 2 man dit dode would-be cancellara-beestje voorbijsnellen en zo worden we vandaag 5e. Onze beste seizoensprestatie. Maar toch ietwat ontgoocheld want het zat er verdorie echt in vandaag

Belgisch kampioen wordt Gianni Cooman ( de man in het blauwe 'Keukens Redant' shirt)na een millimeterspurt waar de jury gedurende een half uur de handen mee vol had. Onder ziet u waarom

De volledige uitslag :

A-reeks
1 Gianni COOMAN
2 Tom Penninckx
3 Kristof Muys
4 Jurge Diependaele
5 Tom De Smet
6 Danny Saelens
7 Nico Savat
8 Christophe De Grom
9 Bjorn Lison
10 Peter Van Damme

CU,

Tom

Vrijdag : bellingen

Koers 3 van deze sombere eerste vakantieweek brengt ons in Bellingen. Deze tweedaagse begon gisteren met een tijdrit die we aan ons lieten voorbijgaan. Aan de tijden te zien, werd daar wel serieus gevlamd. De winnaar in categorie A klokte na 8km af in 9min16, en als ik goed kan rekenen is dat meer dan 52 per uur gemiddeld. Goeiemorgen meneer de koersdirecteur.

Wie we vrijdag ook aan de start ontwaren is de hoofdredacteur (en fervent fietser) van het grinta fietsmagazine. Een juweeltje van een fiets ook waarmee die man kan (mag) uitpakken. Over naar de koers zelf. Een kleine 70 man aan de start met naar goede gewoonte ook een groot aantal niet-VWF'ers. Echt lekker lijkt het vandaag niet te lopen. Meer dan aanklampen zit er niet in. Het dagje onkruid verdelgen heeft z'n sporen nagelaten want al te vaak hebben we het gevoel dat we in het rood aan het rijden zijn.

Vooraan rijdt een vrij omvangrijke groep weg. Achteraan staat de deur open. Op 3 ronden van het eind willen we zelf toch ook nog eens iets uitrichten en dus stormen we op een groot verzet de enige helling op. Mijn actie heeft blijkbaar toch iets opgeleverd want meer dan een man of 20 rest er niet meer in onze groep.

De koers uitbollen nu en op het eind nog meesprinten op zoek naar het beoogde prijsje. Dat lukt nog net want we worden 30e en dus laatste prijsbeest. 

Zondag : Aalst

Een wonder is geschied vandaag want bij de start is ze er eindelijk. De zon ! Meer motivatie moeten we niet hebben vandaag. Een 80 man aan de start waarbij ook teammate Sven.

De benen zijn redelijk goed en we zijn van plan om ons vandaag de ganse koers vooraan te houden. Dat doen we dan ook en toch rijdt in ronde 3 weer een groep van een dikke 10 man 'goedkoop' weg. Ik kan mijn stuur wel opvreten want nagenoeg de ganse koers niet uit de eerste 10 van het peleton geweest en dan nog slaag ik erin om niet mee te zijn. Ge moet het maar kunnen.

We zijn al ruim over halfkoers wanneer ik in een groep van een man of 15 terecht kom die zich kan losmaken van het peleton. Ondanks een manke samenwerking komen we nog tot op een seconde of 10 van de koplopers. Constant vallen er echter gaatjes dicht te rijden en zo doet onze groep zichzelf de das om. De voorlaatste ronde kunnen 3 man nog de sprong naar voor maken. De laatste ronde reageren we iets te laat wanneer een vijftal nog wegglipt. Op het industrieterrein proberen we er nog met 4 naartoe te rijden. De rest wordt er simpelweg afgereden. Ook bij ons 4 hebben een aantal het beste gehad en rijden we er zelf zomaar van op de kop van weg. Nog 1 man komt aansluiten. De krachten bundelen dus maar helaas iets te laat om nog de laatste 50m te overbruggen naar het groepje voor ons. We laten ons uitbollen naar een 21e plaats.

Al bij al tevreden, zesde koers op rij binnen de prijzen. Maar toch, net als op de nationale feestdag en vorige woensdag, slagen we er ondanks zeer goeie benen maar niet in om eens wat geluk af te dwingen en de goeie ontsnapping te kiezen.

Morgen fietsen we op 't gemaksken eens naar zee. Volgende koers wordt waarschijnlijk Zingem op vrijdag.

CU,

Tom

Maandag : Waasmunster

Maandag zijn we, samen met onze snotvalling, ruim op tijd om in Waasmunster wat koersritme op te doen in onze eerste congéweek. Tijd genoeg dus om wat te gaan rondkoekeloeren op het parcours. Het begin lijkt alvast goed, doch na driekwart hebben ze er toch wel een verdomde portie kasseien tussen gesmeten. En laat dat nu net van die stenen zijn die wel nooit onze sympathie zullen kunnen wegdragen.

Een strook van een goeie 800m schat ik, gevolgd door een bochtenserie waar de betere BMX'er naar hartelust zijn techniek kan bijschaven. Niet echt spek voor onze bek dus. Een intervalparcours pur sang. Oh was ik maar bij moeder thuis gebleven ...

Gezien het vele bochtenwerk probeer ik me in het begin goed vooraan te houden. Ronde 1 gaat prima (ondanks een toch wel slecht gevoel in de benen), in ronde 2 worden we overmoedig en gaan we zelfs even in de aanval. In ronde 3 bekopen we dit en komen we in de achterste regionen terecht van wat nog rest. In het BMX werk zijn we niet thuis en dus maken we, samen met een andere 'ik zit stuk en ben geen BMX-er', een stuurfout, verliezen we 50 meter in het bochten werk en kunnen we dit in het 'we trekken het op een lint stuk' naar de aankomst niet meer dichtrijden.

Daar rijden we dan met z'n 2, wat nu ? Gewoon tempo doorrijden zeker en wachten op een eventuele kopgroep uit de C-categorie die een minuut later zijn gestart. Anderhalve ronde verder is het van dat. Een ruime C-groep van een man of 10 raapt ons op en dus kunnen we hier achteraan wat meebollen. Ook hier wordt er serieus doorgepeerd en ook hier zijn er 10 man beter in het bochtenwerk dan ondergetekend risicoschuw coureurken. Dat betekent dus telkens een serieus spurtje placeren om de gevallen gaatjes toe te knallen.

Een ronde voor het eind worden we uit koers genomen en zien we nog den arrivée van ons categorie. Bijster veel man bleven er blijkbaar toch niet meer over en tot mijn verbazing zijn we uiteindelijk nog 19e geworden. Toch nog een lichtpuntje en prijsje om af te sluiten .

Woensdag : Aalst

Vandaag snotterdag nummer 4. We hebben congé en dus gaan we koersen, snot of geen snot. Een klein uurtje opwarmen op een toch wel mooi parcours vandaag. Een goeie 70 man aan de start.

Het plan van de dag is om ons vandaag de eerste paar ronden wat koest te houden. De benen zijn ook niet echt je dat de eerste 2 ronden. Al gauw zien we vooraan een ruime kopgroep van 12 wegrijden. Rondenlang schommelt het verschil rond de 30 seconden.

Zelf beginnen de beentjes tot mijn verbazing beter en beter te draaien en dus gaan we over halfweg zelf eens in de reactie met 3. Meer dan een halve ronde draagt onze poging echter niet. Ook de voorlaatste ronde proberen we op de vals plat helling een nieuwe schifting te verwezenlijken. We krijgen echter niemand mee en dus besluiten we maar om ons niet nodeloos choco te rijden en laten we ons weer inlopen.

De laatste ronde kunnen we nog vlot opschuiven en vrij goed vooraan de scherpe draai richting finish aansnijden. Het gedrum voor de spurt is niet echt mijn ding maar ik word er stilaan wel beter in :-). In plaats van 20 plaatsen te verliezen verlies ik er maar een tiental meer en in de spurt kan ik er nog een stuk of 10 remonteren (ondanks dat ik een paar maal lichtjes moet inhouden). Status quo dus en zo eindigen we vandaag op plaats 23 en voelen we ons nog vrij fris na de aankomst.

Toch weer een prijsken dus en een goed gevoel erbovenop. Gelukkig hebben we ons prijzengeld vandaag ook niet opgedronken want op de terugweg worden we nog getrakteerd op een alcoholtest bij onze blauwe vrienden.

Vrijdag staan we in Bellingen aan de start met 1 doel : blijven prijs rijden nondedju !

CU,

Tom

Een week na de marmotte zijn we te gast in Aalst. Zonnig maar winderig weertje voor een portie vlammen in het industriepark.

Een 60 tal man aan de start. We staan vooraan en mengen ons dus in de eerste schermutselingen. Al snel voelen we echter dat we met zware en lome benen onderweg zijn. Dat wordt dus weer een namiddagje de koers ondergaan, ondanks het overtuigende supporterswerk van zoonlief.

Een tweetal groepen rijden weg uit het peleton. Zelf finishen we op plaats 25, net voorafgegaan door Sven op plaats 23. Met z'n tweeën een prijsje gereden en dus bollen we tevreden naar huis.  

Sinds Aalst zijn de weersgoden ons niet meer goedgezind en dus zien we zaterdag af van de koers in appels. Zondagochtend fietsen we mee in Aspelare want in de namiddag wordt alweer regen voorspelt. Vrij goeie benen die ochtend. We zetten ons aan kop voor een mooie tocht richting Frasnes-les-Anvaing en Cordes en sluiten af met een smakelijk biertje.

Donderdag 21 juli, nationale feestdag. We zitten al gans de week onze kas op te fretten door het vele regenweer. In die mate zelfs dat het ons vandaag niet meer kan schelen. We koersen mee in steenhuize, weer of geen weer. De man hierboven heeft het begrepen. Pesten helpt niet meer en dus blijft het droog en bj de start zelfs zonnig.

Een mooie koers vandaag en dus willen we onze benen meteen eens testen bij de eerste helling richting St-Lievens Esse. Twee schuchtere demarrages om proberen met een groepje voorop te raken dragen niet echt ver, ook al omdat de wind schuin tegen staat richting St-Antelinks.

De eerste paar ronden is het belangrijk goed vooraan te zitten aan de bergaf en de bochtenreeks richting finish. Daar wordt het peleton immers altijd stevig op het lint getrokken en wie achteraan gaten moet beginnen dichtrijden is al gauw gezien. De eerste paar ronden gaan me goed af. Wanneer we ons in ronde 3 laten uitzakken blijkt al een groot deel van het peleton verdwenen.

Ook het tempo zakt nu ietwat en eigenlijk is het nu wachten en rondjes rijden. Ontsnappingen lijken nooit ver te dragen en wanneer in de voorlaatste ronde het peleton bergop even in twee stukken breekt,  ben ik niet gehaast om zelf dat kloofje te overbruggen. Komt wel in orde denk ik. In orde komt het echter niet want er wordt ietwat te lang geaarzeld waardoor de kloof al snel 100 m wordt.

Naar het einde van de ronde waag ik met een compagnon nog de sprong. In het bochtige stuk na de afdaling komen we nog tot op 20 à 30 m, maar op het stuk vals plat richting finish wordt er vooraan weer stevig doorgetrokken en zijn we eraan voor de moeite.

De benen zijn nochtans nog vrij goed en dus spurten we nog naar een derde plaats in het 2e peleton. Helaas weer 31e (mijn favoriete plaats blijkbaar dit jaar) en dus net geen prijsje

De komende weken hebben we verlof en dus gaan we komende week ons koersritme aanscherpen met alvast aalst en bellingen op de agenda. Nu enkel nog hopen op goed weer.

CU,

Tom

Het is donderdagmiddag 3u wanneer we na een autoritje van goed 900 km arriveren aan ons hotelletje in Bourg D'Oisans.

Onze vriend Danny is al een weekje op post en kent de streek en z'n cols intussen als z'n broekzak. Bedoeling van deze jaargang is, om na de aangename kennismaking van vorig jaar, een gouden brevet op zak te steken en liefst in een deftige tijd.

Sven is alvast supergemotiveerd om overal boven te vliegen want we zijn nog maar goed een uur gearriveerd of we zitten al op de fiets. Bedoeling was om een uurtje los te fietsen op vlak terrein. Bwah, waarom niet efkes Alp D'huez opfietsen, denkt Sven. Een goeie binnenkomer denk ik wanneer we het brugje over rijden. We beginnen rustig maar vermits Danny ons voor ons vertrek nog meldde dat hij eergisteren was bovengereden in 1u05 minuten, voelen we ons natuurlijk geroepen om beter te doen.

Rond bocht 15 draaien we de gas open en laten we Sven (die nog kampt met nare krampherinneringen van vorig jaar) achter. De benen voelen goed en in een mooi klimritme komen we boven aan het 1e café uit op 58 min 30. Sven temt z'n zwarte beest in 1u04min. Boven spelen we nog een banaantje binnen. Snel terug naar beneden nu want hierboven is het toch maar frisjes.

In ons hotel eten we nog een lekker soepje, hoofdgerecht en dessert om nadien al snel ons bed in te duiken.

Vrijdagmorgen staan we op met een pijnlijke kuit. Lap, wat is dat nu weer ? Nog nooit last gehad van de kuiten en nu voel ik een pijnscheut telkens ik een trapje moet op- of afgaan. Eerste werk voor vandaag is ons kaderplaatje gaan halen. Niet met de fiets deze keer, die Alp gaat ons geen 2 keer liggen hebben. Met de auto naar het Palais Des Sports boven.

Op het marktje schaffen we ons tegen een spotprijs ook nog een nieuwe helm aan. Eindelijk ook ééntje die me gegoten zit. Om één of andere reden vond ik er bij ons thuis maar geen die deftig op mijn kop pastte. Tevreden weer beneden dus waar we de plaatselijke Casino supermarkt eerst nog plunderen op zoek naar wat eetbaars voor morgen.

Tijd nu voor een spaghetti'ken. Op de terrasjes in Bourg D'Oisans spotten we nog het Grinta Granfondo team en ex-Belgisch kampioen Niko Eeckhout. In de late namiddag zwieren we ons de fiets op om nog een uurtje te gaan losrijden. Ditmaal wijselijk wel op vlak parcours :-). Even tot de voet van de Glandon en weer terug. 's Avonds bij het eten overlopen we nog eens alle mogelijke scenario's voor de dag nadien. Waar moeten we wanneer boven zijn om comfortabel goud te rijden.

We zetten onze fiets weg in de kelder van het hotel. Iets teveel tussen de etenswaren van de hotellier blijkbaar want de norse man vraagt ons of we peut-être onze fiets tot in zijn lit gaan komen zetten. Wij gebaren ons van krommen haas en gaan (met een halve bus reflex spray op onze kuit) slapen.

De volgende ochtend is het eindelijk zo ver. Om 6u staan we op (rijkelijk laat maar toch geen probleem vermits Danny erin geslaagd is een hotel te vinden op 100m van de startlijn :-)), direct ontbijten en klaarmaken om tegen 7u te starten. De pijnlijke kuit lijkt weg. Oef !

Sven is naar goede gewoonte een man van het laatste moment en dus haal ik om 2 voor 7 alvast z'n nieuwe Colnago fiets mee uit de kelder. Tijdens de Tour de Namur een paar weken geleden werd z'n Merckx fiets immers gestolen en sindsdien loopt Sven wat paranoia rond :-). Om 7u weerklinkt het startschot en nog steeds geen Sven te zien. Die komt elk moment wel de deur uit en dus zetten Danny en ikzelf ons al op pad. Een half uurtje later blijkt dat Sven iets later was omdat hij ... z'n fiets niet vond in de kelder. Natuurlijk niet, want die had ik al boven gezet. Een halve hartaanval en een zoektocht van 2 minuten later, kan ook Sven zich met de nodige dosis adrenaline in het lijf, op weg begeven :-).

In de 1e startgroep is het veel comfortabeler rijden. Aan de voet van de Glandon laat Danny ons rijden om op eigen tempo alle beestjes van de dag te bedwingen. Samen met Sven rijd ik de Glandon boven met een beter gevoel dan vorig jaar. Boven geen monsterfile bij de bevoorrading zoals vorig jaar. Onze drinkbussen zijn nog goed gevuld en dus rijden we gewoon door. De afdaling van de Glandon reed ik vorig jaar nog met een dik ei in de broek. Een groot verschil met dit jaar. We rijden soepel en zelfs al genietend naar beneden. Nooit gedacht dat ik ooit zou kunnen genieten van een afdaling zoals deze.

Sven is een iets minder daler en verliest de voeling. Zelf kom ik beneden terecht in een goeie groep van een man of 50 die tegen een serieus tempo richting St-Jean De Maurienne vliegt. Op de vervelende stukjes vals plat voel ik mij niet al te denderend. Een hartslag van boven de 150 vind ik te hoog voor dit 'recuperatiestuk'. Aan de waterpost aan de voet van de Télégraphe houden we halt en vullen we onze drinkbussen bij. Van aanschuiven geen sprake. De waterdragers staan er nog werkloos bij en dus zijn we een halve minuut later alweer op pad.

Op de Télégraphe heb ik meteen het goeie ritme te pakken. Met een hartslag rond de 160 en een tempo van gemiddeld 13 à 14 per uur staan we ruim voor ons voorziene tijdschema boven. Een paar kilometer dalen nu tot Valloire om aan de Galibier te beginnen. De eerste kilometer van de Galibier gaat me alles behalve goed af en dus stop ik even bij de bevoorrading. Snel een banaan en een koek naar binnen, drinkbus vullen en weg zijn we.

Daar waar de Galibier vorig jaar mijn beste berg was, wordt het dit jaar mijn slechtste. Ik lijk maar niet vooruit te komen op het stuk richting Plan Lachat. Met een mottig gevoel moeten we ons ook op de steilere stukken nadien echt boven sleuren. De laatste steile kilometer halen we met moeite 9 km/u.

We zijn dan ook content dat het nu in dalende lijn tot Bourg D'Oisans gaat. Door de felle wind is het in de afdaling soms echt rillen van de kou. Halfweg de afdaling van de Lautaret is de ergste koude geleden. Vervelend is wel dat ik op dit stuk helemaal alleen zit en met de soms felle tegenwind is het duwen om vooruit te komen.

Bijna beneden stop ik nog aan het benzinestation waar we ook vorig jaar halt hielden. Een colatje en een snickers later sluiten we weer aan bij een groepje die net passeert. Zo kunnen we in de wielen tot aan de voet van de Alp bollen. Ik voel me volledig hersteld en zit nog ruim 20 minuten voor op het schema dat ik voor ogen had.

Zonder inzinking gaan we zonder probleem goud rijden. Tegen een mooi tempo rond 11 per uur rijden we vrij makkelijk boven om te eindigen na 8u00min38sec, goed voor goud en een 399e plaats in onze categorie. Ook de gemiddelde hartslag zat met 149 goed. We halen ons brevet af en reppen ons naar beneden

Sven rijdt niet veel later over de meet in 8u09min11sec, ook goed voor goud en een 457e plaats in onze categorie. Ook marathonman Danny vervoegt even later onze gouden rangen met een tijd van 8u28min01sec, goud voor een knappe 201e plaats in zijn categorie.

Een deugddoend douchken later zie we Gilbert nog de 1e rit van de tour winnen. 's Avonds trakteren we onszelf dan ook nog op een lekkere pizza een uurtje later gevolgd door ons dagelijks driegangenmenuutje van het hotel.

Danny heeft ook een flesje champagne laten koud leggen die we met veel smaak soldaat maken.

Met een supergevoel kunnen we alledrie deze prachtige dag afsluiten. Een dikke merci aan Danny en Sven voor de plezante companie !

Adieu Marmotte

Tom

Een week voor de Marmotte voelen we ons stilaan naar een hoger vormpeil toegroeien. Op zondag staat ons goed weer en een pittig parcourtje te wachten in Gooik. We voelen ons goed en gaan er van bij de start vandoor met een zestal.

Echt super draait het niet rond en dus worden we tegen het eind van de ronde weer ingerekend. De volgende ronden volgt een spervuur van pogingen doch niemand raakt echt weg. Een drietal ronden voor het einde rijdt een man of 10 weg. De goeie ontsnapping lijkt me en dus waag ik een alles of niks sprong. Met veel moeite kan ik alleen de kloof overbruggen. Helaas valt het de ronde daarop compleet stil, begrijpe wie kan, en komt de rest weer terug :-(. Pas in de laatste ronde valt de beslissing wanneer 3 man zomaar kan wegrijden.

Zelf is ons tankje leeg en dus spurten we niet meer mee.

Woensdag, morgen vertrekken we richting Bourg D'Oisans. Vandaag na het werk toch nog de koers in Hemelveerdegem meepikken. Een peleton van dik over de 100 man denkt hetzelfde. Al gauw wordt het me duidelijk dat we vandaag op een massaspurt afstevenen. Zelf houden we ons vandaag veilig en wel achterin want in de buik van het peleton is het een nerveuze bedoening.

De voorlaatste ronde willen we ons toch nog eens tonen en dus rijden we op het stuk wind tegen in één ruk naar voor. Nog een halve ronde meespringen met alles wat beweegt om in de laatste ronde vast te stellen dat er krampen op komst zijn. Inhouden dus en rustig over de meet bollen.

's Avonds ons valiesje nog maken en weg zijn we. La Marmotte, here we come.  

CU,

Tom

Gisteren met de club in Aspelare door weer en wind een tochtje Ninove-Damme-Ninove getrotseerd. Ideale laatste lange 200+ training met het oog op de Marmotte. Vertrokken langs Zwalm en het traject van de VDB classic een gans eind gevolgd. Nadien via Oudenaarde en Kruishoutem richting Deinze waar de hemelsluizen een paar emmertjes water lossen.

Verschrikkelijk slechte benen ook die eerste 2 uur, pas rond Aalter voel ik stilaan beterschap. Nadien even oponthoud door een lekke band van Winoc. In Beernem worden we nog eens getrakteerd op een stortbui 1e klasse om nadien via Oostkamp en Brugge onze tussenstop in Damme op te zoeken. Gelukkig hebben we droge kledij mee in de volgwagen en kunnen we na een deugdoende spaghetti weer op pad.

Gezien het weer niet al te best is besluiten we een kortere weg terug te nemen. Via Sijsele, Maldegem en Eeklo rijden we richting Gent. Na passages in Merelbeke, Sint-Lievens Houtem en Herzele staan we weer in Aspelare. Gauw weer naar huis nu want we moeten nog naar een personeelsfeestje van Kathleen.

Zondagmorgen kunnen we voor het eerst in heel erg lang eens uitslapen en dus doen we dat ook. We worden herboren wakker, eten een stukje en bollen vervolgens richting Buggenhout. Vorig jaar reed ik hier mijn beste uitslag en ook vandaag rijd ik rond met een prima gevoel in de benen. De eerste ronden houden we ons koest. Door de hoge snelheid raakt toch niemand weg. Rond halfkoers rijd in het stuk wind tegen een groep weg. Ik wil rechts meeglippen maar net op dat moment doet een renner voor mij de deur dicht. Het is intussen licht beginnen regenen en een paar bochten verder gaat in een bocht iemand onderuit. Daardoor is het tempo in de groep er heel even uit en zijn de 10 vogels gaan vliegen.

Dedju toch, had ik doorgekund kwas mee geweest. De laatste ronde houden we ons goed vooraan in de hoop van nog een prijsje uit de brand te slepen. In 3e positie ga ik de laatste bocht richting finish in. Helaas blijkt mijn explosiviteit nog in Damme te liggen want er gaat nog zeker 10 man over waardoor we ergens rond plaats 25 finishen.

Toch zijn we vrij tevreden over het gevoel vandaag. Hopelijk zijn we toch wat sterker geworden na dit weekend. Volgende zondag volgt Gooik.

CU,

Tom

Afgelopen donderdag hebben we bij de werken aan ons huis een pallet isolatie op onze kop, schouder en elleboog gekregen met als gevolg een lichte hersenschudding en een paar kneuzingen er gratis bovenop.

Het is dan ook op het allerlaatste moment (en na een klein testje op de rollen) dat we op maandag beslissen om toch samen met een aantal collega's deel te nemen aan het Belgisch kampioenschap voor bakkers. Dat gaat door in Holsbeek en de verkenning leert ons alvast dat het een heel mooi parcours wordt waar de wind vast en zeker ook z'n rol zal spelen.

Enorm veel volk langs de kant en aan de start een allegaartje van deelnemers, de één al met afgetraindere beentjes dan de andere. De afstand is vandaag niet in mijn voordeel want slechts 50km. Bovendien moeten we de eerste 2 ronden dan nog verplicht achter de wagen rijden.

Geen tijd te verliezen dus en daarom gooien we in ronde 1 maar meteen de deegrol in het bakkershok, kwestie van te weten welk deeg we in de kuip hebben. Na een 1e rondje in razende vaart is het kaf al van het koren en blijven we nog met een man of 20 over.

Voor 1 iemand gaat het nog niet snel genoeg en op het lange stuk vals plat wind tegen wordt opnieuw gedemarreerd. Met de nodige moeite sleur ik me er naartoe. Even later komt nog 1 iemand aansluiten. Rugnummer 1 lees ik af, waarschijnlijk de winnaar van vorig jaar dus. Al gauw wordt duidelijk dat die kerel een zeer zware motor heeft want ik moet anderhalve ronde aan mijn voorbandje knabbelen gewoon maar om het wiel te kunnen houden.

Deze kerel overstijgt duidelijk het VWF niveau. Dankzij de brave man hebben we 2 ronden later al een serieuse bonus opgebouwd op een tiental achtervolgers. Zelf slaag ik er nooit echt in om 100% op mijn positieven te komen, maar de gedachte aan een quasi zekere podiumplaats maakt al veel goed.

Helaas valt onze motor halfkoers plat en moeten we dus met 2 verder. Tegen de wind is het zware kost en mijn lijf wil helaas niet echt mee vandaag. Stilaan zie ik de achtervolgers weer aan de horizon verschijnen en wanneer we 2 ronden later maar 100m meer hebben, maan ik mijn kompaan aan om ons te laten inlopen ipv ons volledig choco te rijden tegen de wind in.

Niks van denkt de man en gaat dan maar alleen door. We wensen de brave man veel succes en geven er zelf de brui aan. In de groep van 10 is het helaas al niet veel beter dan vooraan. De constante tempowisselingen van demarreren en weer stilvallen, gaan me ook niet zo goed af. Ik slaag er maar niet in om efkes op mijn "effen" te komen. De voorlaatste ronde halen we de leeggereden koploper bij. 1 man heeft zich totnogtoe niet gemeld vooraan. De man rijdt bij cycling team Grillhuisje en in het wereldje van de nevenbonden staan die toch gekend als een ploeg met goeie renners.

In het oog te houden dus weet ik en wat zien we gebeuren ? Juist, de man plaatst in de voorlaatste ronde op het zwaarste stukje parcours een snedige uitval waar niemand meteen een antwoord op heeft. In het bochtige dalende stuk speel ik mijn laatste kaarten uit. Met vrij veel risico snijd ik door de bochten. Beneden zit ik op 50m maar de laatste bocht neem ik wat teveel taart op mijn vork en raak met mijn pedaal het asfalt. Met meer geluk dan kunde blijven we recht. Oef zeg ! Uiteraard is de vogel nu gaan vliegen en rijden we de wedstrijd uit in de achtervolgende groep.

In mijn leeftijdscategorie finish ik als 4e. Meer zat er niet meer in. Spijtig dat we na het ongelukje van deze week onze kansen niet voor de volle 100% hebben kunnen verdedigen. Anderzijds, was onze nr 1 niet platgereden, dan was de winnaar sowieso gekend geweest.

Achteraf drinken we samen met de collega's nog een paar lekkere pinten en sluiten we een mooie dag af met een spaghetti in het kasteel van de Rode Ridder in Horst . Bij de vrouwen wint trouwens een collega van het werk, Carla Goddeau. Proficiat Carla !

Puike organisatie trouwens van bakker Benny uit Holsbeek. Volgend jaar komen we zeker terug !

CU,

Tom

Mooie woensdagavond, ideale koerstemperatuur op een plezant en snel parcours. Ruim 100 man op de afspraak waaronder ikzelf en Sven.

Al snel wordt duidelijk dat een massaspurt vandaag moeilijk zal te ontlopen zijn. Ondanks het hoge tempo (we klokken vandaag af op 43,5 gemiddeld) is het in het peleton lekker freewheelen en komen we op geen enkel moment in de problemen. In ronde 3 steken we even de neus aan het venster, maar die wind blaast hier vooraan precies harder meneer.

Weer de buik van het peleton in dus. We malen ons kilometerkes af, laten de gevaarlijke massaspurt voor wat ze is en finishen met frisse benen rond plaats 35.

We keren tevreden terug huiswaarts en scharrelen onderweg nog een snotvalling op.

CU,

Tom

Snikhete dag vandaag. Er staat eens een zaterdag zonder bouwwerkzaamheden op de kalender en dus begeven we ons naar de bornemse deelgemeente met een naam die recht uit een far west film lijkt weggeplukt.

Aardig parcours vandaag maar ook heel wat wind. Een kleine 60 vertrekkers aan de start waaronder een troep Hollanders. En uiteraard rijden die rond met rabobank op de kont. De benen voelen goed vandaag, we staan vooraan bij de start, dus gaan we ons ook daar proberen handhaven. De 1e ronde rij ik drie kwart van de ronde met mijn neus in de wind met het ganse peleton in het wiel. Het andere kwart van de ronde probeerde ik mee te glippen met een paar aanvallen.

En jawel, net wanneer ik wat à bloc zit van mijn al te drieste 1e ronde, rijdt in schuiven een groep van een man of 12 weg. Halfweg de 2e ronde zie ik een horde Hollanders vooraan het peleton verschijnen. Even denk ik dat die kezen het gaatje gaan dichtrijden maar een halve ronde later beseffen ze blijkbaar al het zinloze van hun poging.

In ronde 3 reageren we nog met een groep van een man of 8. Even draait het goed rond en houden we de kopgroep binnen schot. Maar al gauw blijkt dat we met een aantal dode vogeltjes in onze groep rondfietsen. Met 3 verder rijden blijkt zinloos en dus stoppen we ermee.

In de verte zien we immers het peleton weer naderen. Het blijkt echter niet het A-peleton te zijn maar wel een ruime kopgroep uit categorie C. Die brengen in hun zog natuurlijk nog een aantal achtergebleven A's goedkoop mee.

De voorlaatste ronde moeten we de C's verplicht laten rijden, waarna we zelf voor de 13e plaats kunnen verder koersen. De laatste ronde speel ik op het stuk wind tegen alles of niks. Helaas kom ik op het eind van dat stuk een man met een klein hamertje tegen en moet me weer laten inlopen. Doordat ik toch even heb kunnen recupereren van de inspanning kan ik me vooraan handhaven en als 3e van het peleton de laatste rechte lijn opdraaien. In de spurt paseert mij nog 1 iemand en zo worden we vandaag 16e.

Lijkt mooi maar met de benen van vandaag moesten we altijd meegeweest zijn met de 1e groep. Verschrikkelijk dom gereden is het gevoel dat overheerst vandaag.

CU,

Tom 

Gisteren een dagsken congé gehad en dat ingevuld met 5 ton grind in mijn kruiwagentje kieperen om rond ons huis uit te strooien. 's avonds sluiten we af met nog een tochtje van 105 km waarvan 80 freewheelen met de avondgroep in appelterre.

Een beetje teveel van het goeie als je van plan bent om op donderdag de koers in Moorsel mee te pikken ? Nee toch. Vrij mooi parcours met een langlopend stukje vals plat en vooral veel wind. 70 vertrekkers aan de start waaronder ook ploegmaat Sven.

Ik start vooraan vandaag en dus laat ik me in ronde 1 al rap verleiden om mee te springen met alles wat beweegt. Meestal geen goed idee en zo blijkt ook vandaag want in ronde 2 rijdt eerst 6 man weg en in de daaropvolgende snelle ronde glipt in stukken en brokken nog een man of 15 mee. De snell ronde 3 heeft in ieder geval voor serieus wat schade gezorgd want achteraan ontploft het ene moteurken na het andere. In ronde 4 ben ik hersteld van m'n domme 1e ronde en glip ik mee in wat een groepje van 7 wordt. Het draait vrij goed rond en weg zijn we. Een tweetal ronden blijven we op 20 seconden hangen van de groep voor ons, maar bij een aantal van onze groep (mezelf incluis) is het vet intussen wel van de soep.

Het tempo zakt dan ook weg en de voorlaatste ronde krijgen de 3 koplopers van de C-categorie ons zelfs te pakken. We worden verzocht niet aan te pikken om wedstrijdvervalsing te voorkomen en dus gaan we relatief rustig onze laatste ronde in. 2 man gaan de laatste ronde nog weg uit onze groep. Ik wil perse eens prijs rijdn vandaag en dus haast ik er mij naartoe. Tot mijn eigen verbazing lukt dat nog vrij vlot.

De laatste paar honderd meter laat ik me nog in de luren leggen door men metgezellen en zo finishen we vandaag op plaats 26.

De 80 km werden afgehaspeld in 1u53, goed voor een gemiddelde van 42,5 km/h, niet onaardig gezien de wind en het toch wel pittige parcours.

Ondanks het prutsprijsje zijn we toch niet echt content. De kloof met de beteren blijft te groot naar mijn goesting. Volgende keer beter zeker ?

CU,

Tom

Het is intussen al van 1 mei geleden dat we nog eens aan de start stonden met de bedoeling een wedstrijd uit te rijden. In Liedekerke schotelt men ons vandaag een portie zon, wind en een heel mooi parcours voor met 7 maal een beklimming van de Puttenberg.

Een kleine 70 man aan de start van categorie A. Ook Sven is vandaag nog eens van de partij. In ronde 1 proberen we ons in de eerste 10 te handhaven, wat vrij aardig lukt. Op het eind van ronde 1 springen we 2 maal tevergeefs mee. Iets te vroeg ons pijlen verschoten zo blijkt want aan het begin van ronde 2 rijdt in schuiven een man of 20 weg.

Op de Puttenberg zien we die op de kasseien wel voor ons uitrijden maar de beteren zitten intussen vooraan. In de daaropvolgende ronden blijft het verschil vrij stabiel. Ergens over halfweg scheurt ook het peleton in een 3-tal stukken. Mede door een haperend versnellingsapparaat kom ik een tiental meter tekort om met deel 1 van het peleton mee te zijn. Het wordt dus deel 2.

Die Puttenberg begint naar het einde toe ook serieus in de benen te hangen. Het rare is dat het steile slotstuk mij beter lijkt te liggen dan de kasseien ervoor. De laatste ronde valt ook onze groep nog wat uiteen en rijden we op gemak ons koersken uit. Ergens rond plaats 40 bollen we voor de bezemwagen over de meet.

Weer gene prijs dus. Al bij al zijn we, gezien het gebrek aan training en koersritme, tevreden over onze wedstrijd.

Volgende afspraak wordt Moorsel komende donderdzg

CU,

Tom

1 mei, dag van de arbeid. Op dat gebied heeft de kalendermaker zich alvast vergist. Mijn dag van de arbeid was gisteren. Van 7 's morgens tot 9 's avonds gezwoegd en een paar 100 keer ladder op en af.

Dus trekken we naar goede gewoonte dit jaar niet echt 100% uitgerust naar de koers. Om de lome benen tot wat beterschap aan te manen trek ik maar met de fiets naar Oudegem. Een kleine 30 km later staan we daar, alweer met ons zelfde drankbidonneken die mij maag vorige week al parten speelde.

De benen beteren er niet op en voor we starten gooi ik er nog een paar stevige geeuwen tegenop. Jongen toch, wat komt ge hier nu weer doen. Terwijl ik zit te denken dat een paar uurtjes slaap mij goed zouden doen, wordt de koers op gang geschoten.

Hetzelfde scenario als de vorige koersen herhaalt zich. In het peleton uitrijden lukt aardig, ervoor rijden al helemaal niet. We zullen het maar op de vermoeide beentjes steken zeker ? Door de wind verbrokkeld het peleton op het eind en zo bollen we weer ergens rond plaats 40 over de meet.

Weer gene prijs. Dus ook geen prijzengeld en dat komt mij vandaag slecht uit want bij gebrek aan kleingeld mag ik scheel van dorst eerst nog 30 km naar huis rijden. Dom kieken dak ben !

Volgende week geen koers wegens gidsenwerk op zaterdag (tijdens fietsuitstap met de collega's) en communiefeestwerk op zondag. Alhoewel, laat er bij dat laatste de term werk maar af :-)

CU,

Tom

Alweer een stralend zonnetje vandaag op deze Paasmaandag. Na een dagje arbeid op zaterdag en een ritje met de club in Aspelare op zondag, zijn we vandaag te gast in Ternat.

Een parcours dat mij normaliter vrij goed ligt, ware het niet dat men omwille van wegeniswerken een totaal ander parcours heeft uitgetekend. Iets te smal naar mijn goesting. Soit, goesting of niet, we zijn weg. Ik rij vandaag nog altijd niet super, maar toch vrij confortabel rond in het peleton.

Naarmate de wedstrijd vordert krijg ik meer last van mijn maag dan van mijn benen. Te warm weer ligt me sowieso al iets minder en wanneer ook mijn bidon 'aquarius aangelengd met water' kooktemperaturen bereikt, wordt het een te gesuikerde brei waar ik alleen nog meer dorst van krijg.

Daarom een oproep : wie heeft voor mij de gouden tip op gebied van waterhuishouding tijdens een te warme wedstrijd ?

Naarmate de wedstrijd vordert, vallen er bij de klassieke snokjes de al even klassieke slachtoffers, zodat aan de streep nog een man of 50 overschiet van de 90 starters. Zelf hangen we traditiegetrouw dit seizoen rond plaats 40.

Als ik goed tel in het filmpje hieronder komen we uit bij plaats 44. Goed genoeg om het basispeleton te volgen maar daarmee is ook alles gezegd. Over mijn eerste aanval in de kop van de koers hoop ik u dit jaar nog te berichten. Ijdele hoop ? Voorlopig nog wel.

CU,

Tom

Naar goede gewoonte van de laatste weken zijn we op zaterdag actief bezig op onze bouw. Vandaag helpen we onzen dakwerker. Mijn opdracht : nagels kloppen tot ik er geen meer kan zien.

Na 9u spijkeren in een gehurkte positie begrijpen we waarom mensen in den bouw 's avonds niet al teveel goesting meer hebben in éénder welke vorm van training. Alhoewel, echt veel leek ik er afgelopen zaterdag toch niet van begrepen te hebben want we zijn nog niet goed thuis en voelen toch de noodzaak van nog een aantal kilometerkes te gaan bollen. We pikken nog de aankomst mee van de koers in Steenhuize en breien er vervolgens nog een dikke 50 km achter.

Zondagmorgen staan we echter op met 2 betonnen benen. De bovenbenen achteraan lijken volledig verstijfd. Versteende hamstrings zo lijkt het wel. Dedju hé, moet ik daarmee nu naar Burst vanmiddag ? Zelf een beetje losmasseren, een kwartiertje losrijden op de rollen, niks lijkt te helpen om van die zere achterbenen af te raken.

Foert, we zullen wel zien wat de koers brengt. Onder een alweer prachtig weertje fietsen we richting parcours. Mooi golvend parcours trouwens waar de wind in het stuk kouter vrij spel heeft en links voor staat.  Dat beloofd. Net als vorige week een dikke 70 man aan de start.

De eerste paar ronden gaan me relatief goed af, al voel ik bij het optrekken wel de hamstrings protesteren. Niemand raakt voor halfkoers echt weg, tenzij achteraan. Iets voorbij halfkoers wordt er serieus aan de boom geschud en raken uiteindelijk een man of 7 weg. Het peleton wordt ronde na ronde gedecimeerd. Zelf beginnen we stilaan ook te spartelen, maar gegeven de eigen benen bij de start en het feit dat het peleton inmiddels maar een man of 30 sterk meer is, vinden we dat niet erg.

De op 2 na laatste ronde valt ook het peleton in 2 stukken. Wij zitten in stuk 2  met een man of 9 waaruit we de laatste ronde nog vergeefs proberen wegraken.

We bollen vandaag voor de groene vlag als allerlaatste over de meet. En toch zijn we tevreden. Volgende week beter.

CU,

Tom

Zaterdag, late namiddag. Het is 5u, goed weer en tijd om nog rap eens op onze velo te springen. 70 km verder staan we weer thuis en hebben we op heuvelachtig parcours eens goed doorgepeerd op de grote plaat. Supergevoel in de benen, wist niet dat ik die nog ergens staan had.

Zondagmorgen moet er op onzen bouw onderdak gelegd worden en dus speelt ondergetekende voor knechtje. Tegen een uur of één zit het werk erop en kunnen we vroeger dan voorzien naar huis. Met dit prachtig weer binnen naar de koers zitten kijken, is een beetje onnozel. Opnemen die handel en toch nog de koers in Zottegem meepikken.

Schitterend parcours daar trouwens in Zottegem, brede en goede wegen, een klimmetje langs de steenweg. A++ parcourslabel zou ik zeggen. Ook het deelnemersveld is dit keer beperkt tot een 70'tal renners. Ook mede-RVV kompaan Jean-Jacques is van de partij voor zijn 2e koers.

Er wordt relatief rustig gestart en ik voel al gauw dat ik in de boter trap. Helaas voel ik ook al gauw dat ik veel te weinig drank bijheb en met dit warme weer is dat helaas nefast. Half koers is mijn drinkbus leeg en mag ik scheel van dorst verder. Op drie ronden van het einde ga ik bij JJ nog wat schooien om wat drinken. Een flinke slok later zitten we achteraan, waar net de deur blijkt open te staan. Vandaag vind ik dat raar want er zit kracht in de benen en dus rammen we vrolijk een man of 7 stervelingen voorbij om weer aansluiting te vinden bij het peleton.

Domme inspanning die je beter vooraan kan leveren, zit ik te denken en dus spoeden we ons naar voor. Op anderhalve ronde van het einde valt de beslissing. Ik zit in het wiel wanneer de latere winnaar David Motte demareert maar twijfel om mee te gaan uit schrik voor krampen die ik stilaan voel opkomen.

Een vijftal rijdt weg en blijft buiten schot. Zelf krijgen we in de laatste ronde, zoals verwacht na een halve wedstrijd zonder drank, af te rekenen met krampen.  Ergens tussen plaats 30 en 40 rijden we over de meet in het wiel van JJ die mooi z'n 2e koers tot een goed einde brengt.

Het gemiddelde vandaag was 41,8 en mits voldoende drank had ik het gevoel dat er vandaag echt iets meer had ingezeten. Maar soit, met deze benen keren we tevreden terug en klokken we thuis af op 118 km.

CU,

Tom

Vorige week zijn we niet te best begonnen. Wat de koers vorige zondag al deed vermoeden werd na een bezoekje aan de dokter bevestigd. 4 dagen verplicht onze zetel in .

En wat kan je in die zetel dan doen ? Niks anders dan je kas opfretten natuurlijk, dat je misschien niet zal kunnen rijden zaterdag. En ze geven just goe weer.

Gelukkig brengt vrijdag beterschap, al is het toch met slappe benen dat we ons richting inschrijving slepen. 260 km kruisen we aan, is dat wel verantwoord zegt de medisch verantwoorde sporter in mij ? Ja, want we zijn zo verliefd op die ronde meneer, we willen zelf zo graag eens die stenen en hellingen onder onze wielen voelen, we willen ervaren wat zo'n volledige ronde rijden betekent. De weergoden trekken ons definitief over de streep.

Wij dus weg naar Brugge. Met 4 zijn we (ikzelf, Patrick, Sven en Jean-Jacques), netjes verdeeld over 2 wagens. Rond 7u15 parkeren we ons ter hoogte van het station. Fietsen uitladen, de beentjes insmeren, een spurtje naar de bosjes (sinds dit weekend hebben we er immers een boskakker bij, genaamd Patrick) en weg zijn we.

Buiten een paar armstukken geen gezeul met kledij vandaag. Onder een mooie ochtendzon vatten we onze tocht aan. Tot de Tiegemberg moeten we eerst wel nog 80 km rotparcours afleggen langs eentonige steenwegen met de typische fietspaden van echte Vlaamse kwaliteit. Constant uit je doppen kijken dus voor putten in alle maten en gewichten. Ook de wind is ons hier slecht gezind want meestal vol op de snoet.

De eerste 2 hellingen zijn die naam eigenlijk niet waard want de Tiegem en Nokereberg zijn maar even steil als ons oprit thuis. De eerste kasseistrook is zijn naam dan wel meer dan waard want de Huisepontweg in Wannegem krijgt in Roubaix zeker 3 sterren achter z'n naam. Na de 1e bocht op de kasseien moeten we al halt houden want onze snelheidssensor aan de voorvork is er afgedokkerd. Ons computerken blijft dus hangen na 92 km en 30,8 gemiddeld.

De 1e bevoorrading hebben we links laten liggen (teveel volk), bij de 2e in Oudenaarde houden we wel halt en vullen we ons proviand aan. Het gaat nu richting Ronse, waar we met de kruisberg het echte werk begint. In snelvaart gaat het richting knokteberg. Iets te snel want die knokte verteer ik niet echt vlot. Iets meer temporiseren dus om het zware drieluik Oude Kwaremont, Pater- en Koppenberg te verorberen.

De eerste 2 rij ik op een goed ritme en zonder forceren boven. De Koppenberg reed ik nooit eerder boven. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet. Om één of andere reden zijn we er nog nooit met de club gepasseerd. Wanneer we beneden opdraaien, oogt het uitzicht alvast fraai. Een muur van stenen met aan beide kanten van de weg mensen die naar boven waggelen, al dan niet op de fiets. Eenmaal halverwege is het slalommen om een traject naar de top te vinden.

We komen zonder kleerscheuren boven op wat toch de zwaarste helling uit de Ronde mag genoemd worden. De vingerkootjes doen intussen serieus zeer van het dokkeren over de kasseien. Dat wordt niet snel veel beter want de steenbeekdries komt eraan. De fiets z'n werk laten doen over de kasseien zit ik te denken. Tussen denken en doen is echter nog een verschil want ik blijf maar verkrampt over die kasseien rijden. Wanneer we dan direct nadien ook nog eens de kasseien van de stationsstraat naar beneden moeten, krijg ik het gevoel dat men vingers er ver gaan afvallen. Amai, wat moet dat dan niet zijn in Parijs-Roubaix ?

Net voor de Taaienberg stop ik even bij de Red Bull pitstop en wacht ik men fietsmakkers op. De Red Bull geeft ons weer vleugels want we fladderen de Taaienberg op en trekken nadien serieus door op de Eikenberg. Patrick en Jean-Jacques hebben een minder moment en wachten we straks wel op. In het spoor van Sven bedwingen we de volgende kasseistroken en beginnen we eindelijk wat meer kasseigevoel te kweken. Over kasseien dokkeren heeft ook een masserend effect op de kuiten. Met die mental picture laten we onze fiets op Kerkgate het werk doen. Zalig ! Genieten ! De Molenberg wacht. Boven lacht een terrasje ons toe. We zetten ons af en drinken een colatje in afwachting van Patrick en JJ.

JJ loopt er nogal bleekjes bij. Die droge worst van onderweg is hem niet goed bekomen . Intussen voel ik me zelf wat mottig worden van dat wachten in volle zon met een intussen lauwe cola. De maag begint wat op te spelen. Op de kasseien van de Haaghoek is het tot mijn verbazing JJ die er de pees op legt. Na de leberg volgt de valkenberg zit ik te denken maar ipv rechtdoor de steenweg over gaan we rechts en passeren we even later de zendmast boven op de valkenberg. Tiens, rijden we die nu niet op ? Ik begin dat stilaan al iets minder erg te vinden en dus laten we ons graag richting Tenbosse leiden. JJ lijkt helemaal hersteld want op Tenbosse schudt hij een Museeuw nummer uit de kuiten en vliegt op de grote plateau naar boven. Petje af.

We laten ons vervolgens (in mijn geval al redelijk leeg) uitbollen richting Muur. Parikeberg slenteren we op onze kleinste versnelling naar boven. Pfff, het vat lijkt nu ineens serieus af. Op de Molenberg nog super in de tank, 20 km verder draait er zand in de motor.

Al bij al raken we nog vlot de Muur boven waar JJ me opwacht. Sven zijn we kwijtgespeeld, Patrick komt nog achter. Op de Bosberg toont JJ me nog eens hoe het moet maar opletten is er bij mij niet meer bij. Met een gelukkige grijns hijs ik mij boven. We zijn er ! Alle hellingen zijn bedwongen. Met een kassei in de maag spoeden we ons richting Ninove.

We krijgen een vat drankpoeder en een diploma in ons pollen gestopt (van die waar ons maag het laatste uur van overhoop ligt) en mogen ons naar huis gaan douchen.

Een pakje friet later rijden we weer richting Brugge. Om het af te leren denkt u misschien ? Nee, onze auto's oppikken die we daar vanmorgen in 7 haasten hebben achter gelaten.

Moe maar voldaan ploffen we ons om 11u in onze zetel. Het is mooi geweest.

CU,

Tom

Dit weekend waren we van plan om in Berlare te rijden maar vermits we ons gisteren niet echt kiplekker voelden, hebben we ons maar in de zetel gezet om te zien hoe Cancellara één en ander flikt.

Deze morgen voelen we ons al iets beter en het goeie weer lokt ons richting Haaltert. Mooi parcours vandaag. 8 rondes van om en bij de 9 km. Weer veel volk en coureurs uit alle mogelijke bonden op de afspraak. Worden er dezer dagen eigenlijk nog andere dan VWF koersen georganiseerd ? De samenvoeging van categories A en B blijkt voorlopig toch wel een slechte zet. Teveel volk en teveel nervositeit maakt het veel minder aangenaam koersen

Veel hebben we gisteren blijkbaar niet opgestoken van Cancellera want al in ronde 1 voel ik dat het niet veel soeps zal worden vandaag. De ademhaling kan de benen blijkbaar niet volgen. Het gaat vrij snel en voor deze jongen voelt dat vandaag niet goed aan. Om de 100m moet er wel iemand afhaken en dan is het achteraan harken om er niet af te schieten. Ik lijk vandaag nergens te kunnen recupereren en wanneer ik half koers en ook al half lazarus gereden bij het opdraaien van de korte steile knik ook nog eens compleet verkeerd schakel en de ketting dienst weigert, verliezen we een aantal fietslengtes en kunnen we dag zeggen met het handje.

Ontgoochelt druipen we af. Moeten lossen, en vandaag was echt het van moeten, overkomt ons immers maar 1 à 2 maal per jaar. Hopelijk worden we niet ziek deze week want de Ronde komt eraan.

CU,

Tom

Na de goeie sensaties gisteren trekken we voor de 2e maal dit jaar naar Oordegem. Een nieuw parcours deze keer en net als gisteren weer veel volk op de afspraak. Het wordt afwachten wat de benen zullen zeggen. Als allerlaatste trek ik mij op gang.

De eerste 2 ronden doen de benen nog serieus zeer van gisteren. In de enige scherpe bocht gaan er bovendien nog een man of 2 bij liggen en dus moeten we al direct serieus uit ons kot komen om een gaatje van een paar tiental meter weer toe te rijden.

Naarmate de rondes vorderen, kom ik er stilaan door. De voorlaatste ronde trekken we dan maar naar voor. Bij het ingaan van de laatste ronde zit ik in de eerste 10. Met dit tempo is wegrijden uit het peleton onmogelijk maar de dwaas in mij wil toch het tegendeel bewijzen. Ik pers alle poeier uit de kuiten om ocharme 20 meter te pakken.

Nog rapper dan we weg waren worden we weer opgeslorpt. Een massaspurt is ietwat te gevaarlijk naar mijn goesting en dus bollen we ergens halverwege de groep over de meet. Gemiddeld reden we 42 per uur vandaag.

Tegen de helft van die snelheid slenter ik naar huis met de fiets. Toch weer goed voor 125 km.

CU,

Tom

Zonnig weer vandaag en dus begint het 's morgens al te kriebelen. We waren niet van plan om te gaan koersen vandaag maar bon, het competitiebeest in mij haalt de bovenhand en weg zijn we.

Veel volk precies vandaag want het duurt een tijdje om een parkeerplaats te vinden. We steken de wielen in ons beestje, zwieren ons in het zadel om dan vast te stellen dat ons stuur zo "skief als een ziggel" staat. Dedju hé, imbussleutels hebben we ook niet bij. Gelukkig hebben de jongens van Bollini cycling team die naast mij geparkeerd staan het nodige gerief bij. Bedankt mannen uit het verre Limburg

We komen ook Patrick en Bart tegen en rijden nog rap een verkenningsrondje. Mooi parcours deze keer zonder veel gevaarlijke of te smalle passages. Ondertussen zijn aan de inschrijvingstafel maar liefst 140 man voor categorie A gepasseerd. Blijkbaar zijn er vandaag nergens ten lande koersen bij elite zonder contract, beloften, open 1.18 of in andere nevenbonden. Raar toch. Bij gebrek aan groene rugnummers moet de organisatie zelfs een paar witte rugnummers van cat. D bijeenscharrelen.

Na nog geen 4 bochten liggen er al een paar man tegen het asfalt. Veel gedrum is aan mij niet besteed en dus zet ik me op gemaksken achteraan. Op gemaksken is natuurlijk relatief maar toch, er zit macht en een goed ritme in de benen vandaag. Vooraan gaat een man of 15 er in ronde 2 al vandoor. Vooraan draait het blijkbaar gesmeerd want 2 ronden verder bedraagt de achterstand al meer dan 1 minuut en mag de winnaar dus vooraan gezocht worden.

Op 2 ronden van het einde willen we toch iets doen met die goei benen en dus schuiven we op en demarreren we op het lange stuk wind tegen. We krijgen eerst 2 man mee en slaan direct een mooie kloof. Even later zie ik nog een man of 5 aankomen en maan ik de anderen aan even te wachten. Het draait meteen prima rond en weg zijn we. De laatste ronde wordt er wat gepokerd. Ik probeer even op kousevoeten weg te komen maar dat lukt niet. Net voor de laatste bocht laat ik me weer te gemakkelijk wegzetten waardoor ik maar als 6e van ons groepje over de meet bol. We eindigen uiteindelijk 20e vandaag.

Niet slecht gezien het groot aantal deelnemers en het feit dat op 1 man na de gemiddelde leeftijd in ons groepje toch een jaar of vijftien onder de mijne lag. Worden we nu echt al een jaartje ouder ? Nee toch ? Vandaag waren we alvast nog niet versleten :-).

CU,

Tom

Binnenkort zijn we van plan om de volledige Ronde eens af te haspelen en dus hebben we wat kilometers nodig. Daarom trekken we vandaag met enkele gelijkgezinden richting kust. Om 8u en onder een blauwe hemel zet ik met ploegmaat Sven koers richting St-Lievens Esse. Daar is het nog even wachten op onze 3 Giesbergse collega's van CamCole waaronder marmottien en gids van de dag Danny.

De Garmin van Danny wordt ingesteld en weg zijn we. Danny heeft vandaag ook een rasechte tempobeul bij, Wim is de naam. De heenrit brengt ons via Zottegem in Dikkelvenne waar Danny ons een behendigheidsparcours voorschotelt onder de vorm van wegenwerken waar ge 'just nog kunt doorgeraken'. Dit is ook het eindpunt voor één van de CamColers die maar tot hier meebolt (want nog moet gaan werken). Wij rijden verder via Gavere richting Deinze waar we door een combinatie van markt en wegenwerken nog es moeten, om het met een schaatsterm te zeggen, "klunen". Zou daar geen fietsterm voor bestaan zit ik richting Wingene te denken.  Met een fiets lopen klooien op koersschoenen. Kloederen. Floederen ?

Soit, na Deinze geven we met de wind schuin in de rug stevig van jetje. Even later maakt Danny ons (in een minder moment ?) wijs dat we in Wingene ergens een heerlijk soepje kunnen drinken. Soep hebben we nergens gezien maar de cola heeft toch ook gesmaakt, zeker nadat ik merkte dat mijn geld nog thuis op de kast lag . Na Wingene wil ik dan ook mijn goeie wil wat laten zien en neem ik de laatste 40 km richting Bredene regelmatig een krokant stukje kopwerk voor mijn rekening, kwestie dat ik straks op de goodwill van mijn collega's kan rekenen om een maaltijd te bekomen :-).

Na 111 km kappen we ons in Bredene af in de enige tent die open is en bestellen ons een spaghetti'ken en een dame blanchken. Ook de vriendin van Danny is afgezakt naar Bredene met wat reservekledij, waarvoor dank. Genoeg gefret, we moeten nog terug en vermits we al opkomen de wind grotendeels mee hadden, kondigt de terugtocht zich ietwat zwaarder aan.

We mogen echter nie klagen, samen met Sven en Wim nemen we om beurten wat kopwerk voor onze rekening. Ons kilometrieksken schommelt constant tussen 31 en 37. De terugweg naar Wingene gaat via dezelfde wegen. In Wingene zelf zetten we koers naar Tielt langs prachtige binnenwegen. Het is echt zalig genieten met de zon op onzen bol. Danny krijgt het af en toe wat lastig maar blijft er op karakter aanhangen. In Kruishoutem houden we nog even halt om naar Nokere Koerse te kijken. Nog gauw een banaantje binnenspelen en dan verder naar Zwalm. Plan was om van daar de Molenberg en nog een aantal andere kuitenbijters op te zoeken. Dat plan laten we varen voor een iets lichter menu. We stellen ons tevreden met de Boekelbaan en de steenweg, de naam onstnapt me, die naar de top van de Berendries leidt. 

We nemen afscheid van Danny en Wim en rijden via Erwetegem en Herzele terug richting Ninove. Sven trakteert nog op een shake bij sponsor Online en zo sluiten we een mooie fietsdag af met 230 km op de teller. Ons zadel hielden we 7u30 warm, het daggemiddelde bedroeg 30 km/u. Mooi zo.

Conclusie van de dag : laat die RVV maar komen

Tom

Grijs weer die 5e maart. Na een uurken of 4 prutsen in onze kruipkelder, gaan we thuis een hapje eten, zwieren we vervolgens onze fiets in de achterbak en zijn we weg richting Malderen.

99 coureurs staan me op te wachten om rondjes te draaien op een vlak parcours. Bijna slaag ik er nog in om te laat aan de start te komen. De koers zelf stelt niet veel voor. Wegraken uit het peleton zit er bij gebrek aan power en wat 'kruipkelder' rugpijn niet in. 2 man slaagt er toch in een paar ronden voor het peleton uit te rijden en aan de streep 10m over te houden op een spurtend peleton. Zelf eindigen we ergens midden in het pak rond plaats 40. Gemiddelde van de wedstrijd lag vandaag op 42km/u

Na de koers voelen we ons nog vrij fris. Bedoeling is dan ook om zondag in Iddergem te starten. Wanneer ik zondagmorgen efkes het parcours ga bekijken, verander ik al rap van gedacht. Wat een gevaarlijk rotparcours was me dat. Dan liever een gewoon rustig toerken doen.

Spijtig want volgend weekend rijden we niet wegens bouwwerkzaamheden en karnaval ninof. We laten de fiets wat rusten tot woensdag want dan rijden we Ninove - Bredene - Ninove met op de terugweg een ommetje langs de Vlaamse Ardennen. De enige 200+ training die moet volstaan als RVV opwarmertje.

CU,

Eerste koers van het nieuwe jaar. Plaats van afspraak is traditiegetrouw Oordegem. Dit seizoen rijden we mee in categorie A (die samengesmolten is met categorie B). Wat gaat dat geven ? Wat anoniem meerijden in het peleton ? Onszelf af en toe eens opblazen ? Door de muur rijden of er tegen rijden ?

Dat laatste zit er dik in vermits we de komende maanden niet bijster veel tijd gaan hebben om te trainen. Maar ja, we laten dat competitiebeest in ons zo graag eens los hé.

5 man van ons ploegsken op de afspraak. Bart, (aanstaande vader en dus proficiat) Marnik en Patrick starten in categorie C. Ikzelf en Sven staan samen met een 120 tal anderen aan de start in categorie A. Al even traditiegetrouw ontsteekt de bende al in ronde 1 in een soort van razernij en wordt er in de lange strook wind tegen vlotjes 45 gepeddeld. Zelf zit ik vrij goed vooraan en gaat de snelle start mij goed af. Bij het begin van ronde 2 knijp ik iets te vaak in de remmen in het gedrum en al rap zit men dan halverwege het pak. Vooraan rijdt een man of 16 weg. Het peleton laat begaan en een ronde verder hebben we al 1min20 aan de broek. De winnaar zit vooraan.

In ronde 4 valt het peleton weer stil op de strook met wind in het nadeel. Opnieuw rijdt een man of 10 weg. Weer raak ik te laat vooraan om mee te glippen. Dan maar alleen erachter. Al gauw krijg ik het gezelschap van 2 kerels van de ploeg sportzone, waaronder de Belgisch kampioen in de A-reeks die iets verder om één of andere reden moet afhaken. Een tweetal kilometer verder kunnen we met 2 nog de aansluiting maken, iets later gevolgd door nog een 4-tal vermetelen. Zelf voel ik dat ik serieus over mijn toeren ben moeten gaan (lees : het moteurken volledig opgeblazen) en het is dan ook 2 ronden harken als de beste tuinman om er te blijven aanhangen.

Een koersken ronden aftellen nu en hopen dat het af en toe ietwat stilvalt. Het peleton zien we toch niet meer terug en de achterstand op de kop van de koers blijft rond de 1.30 schommelen. De laatste ronde schiet de kramp er serieus in op de hellende kasseistrook aan de finish. Ik probeer nog een kilometer of 2 tegen te spartelen maar wanneer het spel der "laatste ronde" demarrages begint, moet ik de rest van de groep laten rijden. Op de strook windtegen moeten nu zowel wind als krampen bedwongen worden, wat een marteling was me dat. Ik ben hier niet graag meer. Ik strompel in m'n ééntje verder richting aankomst, waar we uiteindelijk als 32e over de streep blijken gebold te zijn. Dedju toch hé, net niet bij de 30 prijzen.

De Belgisch kampioen categorie B van vorig jaar, Frank Vagenende, wint de wedstrijd die werd afgehaspeld aan een gemiddelde snelheid van 41,25. Wat me opviel bij het bekijken van de uitslag : veel ex-B volk in de top twintig van de uitslag.

CU,

Tom

We zijn weer een maand verder maar wat valt er eigenlijk te schrijven ? Niet bijster veel inspiratie. De ééntonige weken volgen elkaar op. Werken (met tussendoortje in Polen), eten, beetje rollen en spinnen, slapen en op zaterdag ons wekelijks tochtje Denderhoutem.

De zondagen zijn totnogtoe ofwel te koud ofwel te nat, en zijn ook voorbehouden aan wat opkuiswerk op mijn bouwwerf. Morgen gaan we daar toch es van afwijken en onze kop nog eens laten zien bij onze vrienden in Aspelare.

Deze week ook onze trainings- en winterfiets nog eens binnengedaan voor een groot onderhoud. Na 3 jaar trouwe dienst afstand gedaan van ketting, pion, kabels en klein kamwiel. Ons mobieltje voelde dan ook als nieuw aan vandaag. De benen voelen goed en dus zetten we ons maar direct aan kop. Na 50 km, 7 mede-kopmannen en wat gemekker en gezaag verder mag de conditietest geslaagd genoemd worden en bollen we uit richting Ninove.

Deze week ook besloten om dit jaar bij deftig weer (lees: geen regen) eens de volledige ronde van vlaanderen af te werken. Voor lange duurtrainingen hebben we niet echt tijd, dus zal de voorbereiding zich beperken tot een tochtje ninove-bredene en terug (langs de heuvelzone omgeving brakel). Op woensdag 17 maart of de week erop pakken we ons daarvoor speciaal eens een dagsken congé.

Congé, bestaat dat dan nog ? Jawel, sinds 8 augustus hebben we immers al 1 volle dag congé opgebrast :-) 

CU,

Tom

2011, zoals elk nieuw jaar beginnen we eraan met goeie voornemens. Het eerste goede voornemen bestaat erin om onze fiets nog eens een fris luchtje te laten scheppen.

De rotweer-maand december vormde met 3 buitenritjes immers een triest dieptepunt dit jaar, in schril contrast met de kilo's die ik intussen in ijltempo bijkweekte. Tijd dus om de koe bij de horens te vatten.

De eerste werkweek vatten we dinsdag alvast aan door iedere avond anderhalf uurtje te bollen, netjes verdeeld tussen spinning en rollen. Zaterdag wordt 12 graden en wat licht gedruppel en wind voorspeld. Dat zint ons wel en dus bollen we richting Denderhoutem. Een kleine 20 man op post.

Met de wind grotendeels in de rug is het plezant rijden het eerste anderhalf uur. In St-Pieters Leeuw volgt traditiegetrouw het eerste keerpunt. Net nu zit ik natuurlijk vooraan. Met de wel zeer forse tegenwind is het stoempen à volonté om het tellerken ocharme aan 25 per uur te krijgen. Die stoemp wordt bovendien geserveerd met een paar stevige rukwindjes.

In Kokejane hebben we het hierboven dan blijkbaar helemaal verkorven want de hemelsluizen gaan er wijdt open en de snijdende zijwind doet de gevoelstemperatuur al rap een graad of 10 zakken. In onze kajak op wielen varen we Galmaarden binnen. Snel huiswaarts nu op zoek naar een warme douche.

We klokken zeiknat af op 82 stevige km's. Morgen beter weer en minder wind hoor ik Deboosere 's avonds verkondigen. Mooi zo, dan kunnen we voor aanvang van de traditionele nieuwjaarsreceptie in Aspelare nog es gaan bollen. Zo gezegd, zo gedaan. 71 lekkere kilometers verder staan we weer thuis.

Rap den douche in en terug naar Aspelare voor een babbelken en een donker Leffeken of 4, 2 uurkes later thuis op smaak gebracht met wat frietjes en stoofvlees. Nog lekkerder :-).

Dan was een mens al es goed bezig met kilo'kes kwijtspelen. 

CU,

Tom